Advance

Επιχειλιος Ερπης

Ο επιχείλιος έρπης είναι μία λοίμωξη που οφείλεται στον ιό του απλού έρπητα (HSV) τύπου Ι. Η εμφάνιση του εξανθήματος προαναγγέλλεται από αίσθημα καύσου, νυγμού (μυρμήγκιασμα) ή πόνου, ενώ μερικές φορές ο ασθενής εμφανίζει μέτριο πυρετό. Στη συνέχεια, εμφανίζεται χαρακτηριστικό εξάνθημα που αποτελείται από φυσαλίδες πάνω σε ερυθηματώδη βάση.

Το εξάνθημα εντοπίζεται στα χείλη, τα ούλα, περιστοματικά, στα ρουθούνια, το μέτωπο, τις παρειές, τα βλέφαρα, τ' αυτιά και τα δάκτυλα. Οι φυσαλίδες είναι συνήθως μικρές και αρχικά περιέχουν διαυγές υγρό, που στη συνέχεια γίνεται οροπυώδες (κιτρινωπό) και σε λίγες μέρες οι φυσαλίδες σπάνε και σχηματίζονται εφελκίδες (κρούστες). Η μετάδοση του ιού γίνεται είτε άμεσα, μέσω επαφής με τις πληγές του ασθενή ή τις εκκρίσεις τους,είτε έμμεσα, μέσω επαφής με μολυσμένα αντικείμενα, όπως πετσέτες, ποτήρια,σκεύη, ξυραφάκια κλπ.

Επίσης, ο στοματικός έρωτας ενέχει τον κίνδυνο μετάδοσης του ιού στα γεννητικά όργανα. Τα πρώτα συμπτώματα συνήθως εμφανίζονται 1 με 2 εβδομάδες μετά την επαφή με κάποιο μολυσμένο άτομο. Συνήθως, μία με δύο ημέρες πρινεμφανιστούν οι φυσαλίδες, υπάρχει κνησμός και γενικότερη ευαισθησία στην περιοχή γύρω από το στόμα.

Οι δερματικές βλάβες του επιχείλιου έρπητα διαρκούν 7 έως 14 ημέρες και η επούλωση των βλαβών γίνεται χωρίς να μείνουν ουλές. Πρέπει όμως να γνωρίζουμε, ότι ο ιός παραμένει σε λανθάνουσα κατάσταση στον οργανισμό (στο νευρικό ιστό κυρίως στα αισθητικά γάγγλια) του πάσχοντα με αποτέλεσμα την πιθανή επανεμφάνισή του.

Η επανεμφάνιση έχει συνήθως ηπιότερα συμπτώματα και πυροδοτείται από παράγοντες, όπως κρυολόγημα ή γρίπη, έκθεση στον ήλιο ή σε πολύ κρύο, στρες, κούραση, τραυματισμό, ανοσοκαταστολή, εγκυμοσύνη και έμμηνο ρύση.

Τα άτομα που εκδηλώνουν επιχείλιο έρπητα, θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικά, ώστε να μη μεταδώσουν τον ιό σε άλλους, αλλά και να μη μολύνουν άλλες περιοχές στο σώμα τους.

Ειδικότερα, θα πρέπει να μη μοιράζονται τα προσωπικά τους είδη με άλλα άτομα και να αποφεύγουν την επαφή με ευπαθείς ομάδες ατόμων, όπως βρέφη, παιδιά και εγκύους. Δεν πρέπει να ξύνουν ή να σπάνε τις φυσαλίδες, γιατί έτσι ο ιός μεταφέρεται στα δάκτυλα και κατά συνέπεια μπορεί να μεταδοθεί και σε άλλες περιοχές, ενώ παράλληλα, υπάρχει κίνδυνος να μολυνθεί η περιοχή του επιχείλιου έρπητα με άλλα μικρόβια.

Το σημαντικότερο είναι να μην έρθουν τα μάτια του ασθενή σε επαφή με τον ιό, καθώς είναι μεγάλος ο κίνδυνος επιπλοκών, που φτάνουν μέχρι και τύφλωση.

Συνήθως, ο επιχείλιος έρπης δεν έχει σοβαρές επιπλοκές. Κίνδυνος υπάρχειμόνο για άτομα με προβλήματα στο ανοσοποιητικό τους σύστημα (π.χ., άτομαμε AIDS, καρκίνο, ατοπική δερματίτιδα κ.α.), τα οποία, σε περίπτωση εμφάνισης έρπητα, θα πρέπει να ενημερώσουν αμέσως το γιατρό τους. Επίσης, σε περίπτωση που οι δερματικές βλάβες είναι μεγάλες σε έκταση ή διάρκεια (περισσότεροαπό 2 εβδομάδες), συνιστάται η επίσκεψη σε δερματολόγο, ο οποίος μπορεί να συνταγογραφήσει ειδικές αλοιφές για την ανακούφιση των συμπτωμάτων.Γενικά, η λοίμωξη υποχωρεί από μόνη της, όταν ολοκληρώσει τον κύκλο της.